Henk bij de paarden osteopaat

Omdat ik merkte dat Henk ook op bosrit wat ‘anders’ liep, had ik weer een afspraak gemaakt met paardenosteopaat Joyce Vijverberg. Twee maanden eerder dan ons gebruikelijke onderhoudsschema. Hij krijgt een stevige behandeling van een uur inclusief dry needling.

Zoals in jargon wordt gezegd: Henk zat vast van linksvoor naar rechtsachter. Omdat het herstel na de behandeling erg traag verliep, is Joyce na 14 dagen weer terug gekomen. Henk kon een aangepaste extra behandeling wel gebruiken want hij was toch in lichte mate weer ‘vastgelopen’. Het gaf me te denken…. Henk zit altijd hetzelfde vast maar doorgaans met langere tussenpozen. Zijn LV en RA zijn het meest gevoelig door CPL. Loopt hij ‘vast’ omdat hij voortdurend compenseert?

Ik merkte al dat Henk het moeilijker krijgt in de rijbaan. Hij is ruim 16 jaar en dat haakse bochtenwerk wordt lastiger. Waarom? Door zijn CPL plooien is elk been minder flexibel. Als hij voor de haakse bocht in de rijbaan zijn binnenbeen onder zijn massa (buik) moet zetten dan drukt hij de ene kant in, maar daar zitten dikke nodules en bonken lidtekenweefsel in de weg. De andere kant van dat been moet hij dan wat strekken, maar ook daar zitten nodules en bonken lidtekenweefsel. Dat is stijf. Het beweegt en rekt niet echt mee. Vergelijk het maar met dik ingepakte enkels.

Daarnaast heeft hij als ouder trekpaard vast artrose. Ik heb het niet officieel laten vaststellen, maar het is bijna altijd aanwezig bij een ouder trekpaard. Henk krijgt daarom al meer dan een jaar een senioren complex poeder door zijn brok. Dat poeder is gericht op verbeteren van zijn situatie in geval van artrose en heeft ook wat duivelsklauw om eventuele pijn te onderdrukken.

Natuurlijk hoeft Henk niet als een Grand Prix paard de bocht door, maar zelf de hoefslag bocht aanpassen als een volte bocht geeft hem regelmatig ongemak. Natuurlijk is het eerste kwartier makkelijker dan het laatste en is werken in de rijbaan in stap anders belastend dan in draf of galop.

Hij doet beslist zijn best hoor maar het gaat gewoon niet altijd soepel. Een van de dingen die ik hem ‘beloofd’ heb op onze “Gotcha”-dag was dat ik rekening zou houden met hem. Rekening met wat hij op het moment kan en niet volharden in wat mijn plan was. Zowel binnen in de rijbaan als op buitenrit. Soms dus een korter rondje bos met goed gelande rechtsomkeert: rond een boom bij het begin van de golfbaan, na de brug of via het fietspad aan het eind van de golfbaan, in een lusje bij Artighove…. Als het maar niet op het ruiterpad is, want dat zou hem op stoute ideeën kunnen brengen.

Ik moest ook denken aan trekpaard Toon. Ergens in de loop van mijn bijrijderschap van hem, werd hij buitenrit paard. Niet langer mocht hij in de rijbaan van PSV want dat was te belastend voor zijn (versleten) heupen. Ik besef dat voor Henk ook een meer recht toe recht aan invulling van zijn dagelijkse beweging nodig is. We kunnen wel in de rijbaan wat doen, maar liever minder vaak en altijd met oog voor de ups en downs van zijn benen.

Daarom was ik de afgelopen weken aan het oefenen geslagen met solo naar buiten te gaan. Op een van de ritjes maakte hij een rechtsomkeer naar huis. Voluit in galop sprintte hij weg. Lees het in het vorige blog. Toeval of niet.. daags erna liep hij weer minder fijn.

Gelukkig had ik al een controle afspraak met osteopaat Joyce. Het is haar routine om eerst het hele paard te controleren. Toen ze achter zijn linker voorbeen, rond zijn ribbenkast voelde gaf Henk aan dat hij dat niet prettig vond. Ze heeft meer door gezocht en daar ook behandeld. Zijn achterhand was prima maar van dat links voor had hij wel ongemak. Misschien van de plotse ommekeer eerder in de week .. Die was linksom dus mss iets verrekt? Of gewoon op de wei een trap gehad? Kon hij het maar zeggen…

Na de behandeling van maandag mocht Henk tot donderdagochtend niet gereden worden. Bewegen zonder ruiter kon wel dus wandelen, stapmolen en los in de grote achterbak.

Het was echt te slecht weer voor een buitenrit die donderdag. Carola heeft Henk gereden. Meneertje was superbraaf (niet plakken en dat met 4 wandelaars en 2 andere ruiters) en hij liep in alle gangen goed. ’s Middags ben ik met hem tussen de buien door gaan wandelen en grazen.

Een dag later nam Carola ook de honneurs waar. Nogmaals in de rijbaan want met al de nattigheid en storm is een bosrit geen goed plan. Henk is nog in solo training dus ik neem geen risico. Henk had wat meer moeite met de rechter galop appte Carola en daarom heeft ze die ook maar kort gevraagd. Zo fijn dat Carola Henk zijn kunnen centraal stelt. Superfijne bijrijdster.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s