Trekpaard Henk voorbereiden op de winter

Eerder las je al van al zijn bosritjes in gezelschap en van de lessen bij Marja. Ik had de afgelopen zomermaanden de meeste lessen van Marja opgeschort. Er waren diverse pony kampweken, het was soms erg warm in de binnenrijbaan (die is favoriet met Henk want de afmetingen van die rijbaan zijn groter dan gewoonlijk) maar ook waren Henk zijn benen soms te slecht om mee in de rijbaan te rijden. We zijn begin juli niet zonder reden naar de Jacuzzi van Alain Geevels geweest.

Inmiddels gaan Henk zijn benen stukken beter qua die enorme terugval in de eerste helft van 2021. Daarover lees je in de ‘CPL benen’ berichten.

Echter, ik merk dat Henk het moeilijker krijgt in de rijbaan. Hij is ruim 16 jaar en dat haakse bochtenwerk wordt lastiger. Hij doet beslist zijn best hoor maar het gaat gewoon niet altijd soepel. Een van de dingen die ik hem beloofd heb op onze “Gotcha”-dag was dat ik rekening zou houden met hem. Rekening met wat hij kan en niet volharden in wat mijn plan was. We kunnen wel wat in de rijbaan doen, maar liever minder vaak en altijd met oog voor de ups en downs van zijn benen.

Ik moest hierbij ook denken aan trekpaard Toon. Ergens in de loop van mijn bijrijderschap van hem, werd hij 100% buitenrit paard. Niet langer mocht hij in de rijbaan van PSV want dat was te belastend voor zijn (versleten?) heupen. Ik besefte dat voor Henk ook een meer recht toe recht aan invulling van zijn dagelijkse beweging nodig is.

Als je lest, moet je ook oefenen wat je leert. Dat zijn dan minimaal 2 momenten per week in de binnenbak voor ons. Carola, Henk zijn lieve bijrijdster, kan niet altijd met daglicht rijden en is dus aangewezen op de rijbaan. Nu is aangepast werk in de rijbaan nog wel te doen, maar zoals ik al schreef liever niet te vaak. Daarom heb ik mijn lessen bij Marja (helaas) opgezegd.

Ik voelde echter wel meteen de urgentie om solo met Henk op bosrit moet kunnen. Tot nu toe waren we altijd in gezelschap naar buiten gegaan omdat Henk zich niet senang voelde alleen. 2 of 3 keertjes met fietsbegeleiding maar nooit echt samen.

Als voormalig manegepaard (van zijn 3,5 tot ruim 14de levensjaar) ging Henk natuurlijk nooit alleen op bosrit. Hij heeft ook wel echt stoute dingen uitgevreten hoor in zijn tijd als manege paard maar ook op de buitenritjes met mij in gezelschap van paard Windsor of Don Dakar. ‘Richting huis’ is soms een dingetje met Henk. Ineens spurt hij weg, zonder rem. Van stap of draf naar een galop van 25 km per uur.

Ik denk dat zijn aversie voor onstabiel weer ook komt van zijn manege bestaan. Er zijn tenslotte vooral buitenritten in de zomer geweest in zijn tijd op manege Hillegersberg. Vorig jaar, terwijl we in gezelschap waren van Trudy en paard Lucy, maakte Henk plots rechtsomkeert voor een naderend weersfront. Denderde hij zo over de inritten bij Artihove. Gelukkig kon ik hem remmen voor de rechts af langs de Kromme Tocht.

Ik moe(s)t dus met hem aan de slag want als ik niet binnen wil rijden dan moeten we naar buiten. Ik ben daarom eerst een paar keer het kleine rondje ruiterroute met hem aan de hand gaan lopen. Ik wandel vaker met hem hoor, maar dan zijn er veel graas momenten. Nu moest het dus serieus ‘doorlopen” zijn en vertrouwen in mij.

Daarna kwam het moment dat hij onder het zadel het kleine rondje moest stappen. De grootste mentale hindernis voor mijn was het lange pad van Lansbergen naar het bos want onder het zadel is hij is een keer rechtsomkeert naar stal terug gegaloppeerd. Met een niet te zuinig tempo ook hè. Toen was zijn elastiekje ineens echt heel kort en floepte hij naar huis. Met Carola op zijn rug heeft hij dit ook 2 keer geflikt.

We hebben een zacht afscheid van thuis kunnen benutten want er stonden in het begin van onze solo trainingen nog paarden op de weides. Inmiddels voelt het goed buiten met Henk. Natuurlijk kan hij een sprintje maken als zijn benen in de up zitten, maar nu is hij terug te nemen (even afkloppen). Als zijn benen in de down zitten, passen we aan in route of in tempo. Ik gebruik de EQUILAB app en dan zie je idd de verschillen in zijn tempo en ppm – passen per minuut.

We hebben samen veel geleerd afgelopen jaar. Ik beslist door de lessen van Marja en Henk over vertrouwen. We hebben inmiddels een compleet rondje kassenpad en een rondje golfbaan gedaan.

Het voelt zo goed dat ik diverse keren nu met regen en met instabiel weer naar buiten ben geweest. Als het heel nat is in het bos, wordt de route aangepast. Bijvoorbeeld richting de ‘koeiensluis” is dan een beter ruiterpad. Henk heeft geen hoefijzers meer dus we kunnen ook in het gras/ de berm makkelijker uit de voeten. Voor Henk was het even grensverleggend. Hij kent de route wel maar we reden hem niet vaak. Ik ben tot aan de sluis gegaan. Daar hebben we even stilgestaan en na een snoepje zijn we omgedraaid. Ik ben niet door de sluis gegaan want ik voelde dat er spanning bij Henk opbouwde. Als ik door de sluis ga dan is zijn ‘herkenbare onderweg naar huis pad’ dat pad langs de Kromme Tocht. Daar was het eerder deze week al flink modderig en glad. Ik wilde geen risico lopen dat ik net te veel zou vragen en hij er nu wel zonder rem tussen uit zou galopperen. Na even rust en een snoepje zijn we omgekeerd bij de koeiensluis. Soms moet ik tactisch plannen om een goed trackrecord te houden.

Ik voelde zijn ongeduld nu het huiswaarts was. Ook ik moet grensverleggen dus zette aan voor draf met het idee als hij overgaat tot een eigengereid galopje dan heb ik hier voldoende tijd/ruimte om hem terug te nemen. Ik ken mijn kwibus goed want zo geschiedde.. blaast ie ff met 20 km per uur weg. Daarna op mijn verzoek in een kort galop gezet want met een haakse bocht in het pad maar geen gevaar opzoeken. Het was een fijne ervaring en deze solo ritjes geven me het vertrouwen dat Henk nu echt aan zijn 2de leven is begonnen.

Inmiddels is bovenstaande tekst over onze solo deels achterhaald. Tijdens solo ritje 11 stoof Henk ineens weg op het pad langs de Kromme Tocht. Potverdrie!!

Het duurde echt te lang voordat hij te remmen was. De noodrem te paard… haaks om sturen kan daar slecht: rechts is het water en links de berm omhoog het fietspad op. Dat laatste wil ik hem ook niet leren want vroeger koos hij het asfalt op om werk te ontwijken…. En dat terwijl hij eerder op dit 11de solo ritje toch al brave galopjes deed.. Ook richting huis … Nu moet ik wel toegeven dat we op dit pad langs de Kromme Tocht vaak een galopje doen, maar dat geeft Henk geen reden om niet te luisteren naar de rem.. ( Hij zit wel super lekker in galop als hij zo hard gaat.) Voor straf moest hij het hele stuk terug en opnieuw doen maar dan gecontroleerd.

BAM… Nog een paar stoute optredens nu de temperatuur wat zakt. Langs de golfbaan richting huis ff knalhard er tussenuit. Helaas niet op de tracker dus geen snelheid per uur maar het was beslist een snelle galop. Ik heb geen andere optie dan hem terug te rijden en de route opnieuw maar dan gehoorzaam te doen.

En een dag later maakt hij het helemaal bont. Midden op het pad langs de golfbaan keerde hij razendsnel om en was even onbestuurbaar. In galop de weg over voordat ik hem kon remmen. Ook toen de hele weg terug gereden. Man man wat was hij dwars. Onder protest maar ik heb geen andere keuze dan het door te zetten want als hij er mee wegkomt dan is het hek van de dam. Uiteraard koppelt Henk het terug rijden niet aan de ongevraagde sprint even te voren, maar door terug te rijden kan ik het wel overnieuw doen en zorgen dat we goed afsluiten.

Het is allemaal weer in orde gekomen hoor en we hebben al weer veel ritjes in harmonie gemaakt.

Inmiddels ben ik ook met Carola op Henk naar buiten geweest. Ik te voet als steun voor hun beiden. Op die ritjes gedroeg hij zich heel goed. Carola rijdt Henk pas vanaf maart dit jaar. Buitenritjes in gezelschap met een ander paard heeft ze deze zomer vaker gemaakt, maar zo alleen is flink anders. Niet alleen voor Henk maar ook voor haar, daarom bouwen we rustig op.

Na het werk vaak nog terug de wei op om even te grazen of lekker te rollen. Het zijn wel de laatste daagjes want door het wisselvallige weer begin deze maand is de wei erg nat. Door de paarden minder lang op de wei te zetten willen we seizoen nog wat oprekken en genieten van de paar mooie dagen in oktober.

Als alternatief voor de wei, graast Henk ook graag in het pad ernaar toe. Langt de sloot staan nog smakelijke polletjes.

Niet alleen door de kortere dagen merk je we richting de winter gaan, maar Henk wisselt zijn oude zomerharen in voor wintervacht. Ik ben benieuwd of het dit jaar meer is want het is zijn 2de jaar in een buitenstal. De kouwtjes zitten al te wachten …

Niet alleen door de kortere dagen merk je we richting de winter gaan, maar Henk wisselt zijn oude zomerharen in voor wintervacht. Ik ben benieuwd of het dit jaar meer is want het is zijn 2de jaar in een buitenstal. De kouwtjes zitten al te wachten …

Ik moet echt eens sneller zijn met plaatsen want het is al weer november. De bosritjes met Henk zijn weer braaf. Afgelopen woensdag in gezelschap van paard Lucy want altijd solo op pad is best wel saai. Het was wel nat en glad dus veel gestapt. Op de paden waar het kon waren dame en heer waren lekker aan elkaar gewaagt. Henk zijn PR in galop is verbeterd. 24,8 km per uur..

One thought on “Trekpaard Henk voorbereiden op de winter

  1. Pingback: Henk bij de paarden osteopaat | Bianca's stalblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s